Eliška na blogu

Ciekawe w jakich okolicznościach

2012-03-08T20:25:00.000+01:00

Horacy wymyślił swoje sławne "nil admirari"... Kiedykolwiek to jednak nie było, raczej nie miał na myśli niezwykłych pomysłów małolatów. Ale skoro nil to nil, tym bardziej, że ma nas to uszczęśliwić. Mnie uszczęśliwiło, o czym z radością donoszę, bowiem to kolejny krok na drodze rozwojowej maleństwa. Mademoiselle J. rozpoczęła (chyba) erę zabaw tematycznych, czyli mówiąc po ludzku, zabaw "w coś". Zabawy tematyczne właściwie nigdy jej nie interesowały, a wygląda na to, że teraz faktycznie zaczyna. Ta pierwsza (prawie) samodzielna nazywa się "Tinky Winky korzysta z urządzeń sanitarnych". Nasz domowy TW mierzy wprawdzie tylko niecałe 8 cm (z antenką!), ale z pomocą doświadczonego Krasnala, skorzystał skrupulatnie ze wszystkich dobrodziejstw cywilizacji, przy czym wpadł do wody tylko raz, na koniec przy myciu rąk. Pozostałe czynności odegrał konkursowo. Wow, że się wyrażę!

Lecąc więc na fali wydarzeń i korzystając z uziemiającego nas w domu kataru zaliczyłyśmy w ostatnich dniach dwa tematyczne popołudnia. Jedno o pociągach z filmami, wyklejankami, budowaniem i gimnastyką, a drugie o królewnach na motywach Kopciuszka z lepieniem, przebieraniem, tańcami i teatrzykiem. Nieźle, nieźle :) Wytrawni znawcy Elci na pewno zauważą, że bazą tych zabaw są ukochane Eli bajki. Mister Tuwim jest u nas Numerem 1 od wielu już lat, a Cinderella też odbiera niekończące się hołdy. Zresztą przez kilka ostatnich miesięcy Ela kazała sobie czytać długie bajki, te wszystkie Kopciuszki, Pinokie, Syrenki, Alicje, Żabokrólewicze itp. Teraz czas to wykorzystać...

Turnus w Neuronie

2012-02-15T15:42:00.000+01:00

W niedzielę przejechałyśmy pół Polski i od poniedziałku Elka ćwiczy od świtu do zmierzchu z przerwami na jedzenie i lepienie bałwana. Znów nie mam aparatu, więc na razie linki do zdjęć dwóch bardziej egzotycznych zajęć krasnala. Godzinna gimnastyka w kombinezonie - zamiast uroczych dziewczynek wystarczy sobie wyobrazić Elcię -> tutaj , a pająk jest tu. Na obu stronach jest pokaz slajdów ładnie pokazujących na czym polegają w/w terapie. Reszta nie wymaga specjalnego pokazywania: gimnastyka wspomagana jest masażem i hipoterapią, a na zajęciach z logopedą, pedagogiem, terapii zajęciowej i terapii ręki Elcia ćwiczy małą motorykę i funkcje umysłowe. Do tego jeszcze integracja sensoryczna, zajęcia z psem i uff, uff - trochę czasu na zabawę. Choć to "uff uff" nie bardzo na miejscu, bo Ela lubi ćwiczenia, nie odbiera ich jako męczarni czy ciężkiej pracy, a jak się trochę zagadam z terapeutą to mnie wygania - robi "pa, pa" wyraźnie dając do zrozumienia kto tu przyjechał się rehabilitować, a kto jest obsługą klienta :)

Taki wyjazd skłania do refleksji o tym, co się zmieniło w ciągu ostatniego pół roku. Bez wątpienia nastąpił przyrost wszystkich umiejętności, ale przede wszystkim bardzo wyciszyły się Eli emocje. Jest spokojniejsza i bardziej skupiona, nie rzuca się na dzieci (sic!), nie szarpie ich. Za to sporo się kiwa i trzęsie - jest nad czym pracować!

Sześć lat temu, w piątek, zaraz po Teleexpresie...

2012-02-03T20:07:00.001+01:00

małe Ecie-Pecie z przytupem wkroczyło w nasze życie. Kilka tygodni później wyglądało tak:

Wesołego karnawału!

2012-01-26T17:25:00.002+01:00

Bale karnawałowe nielat ma wprawdzie zabukowane dopiero w przyszłym tygodniu, ale już dziś zażądał przebieranek. Na pierwszy ogień poszła mamina odzież zimowa... Czy właśnie tak jakoś wyglądałaby Buka?

Cuda się zdarzają, przyjacielu...

2012-01-23T19:12:00.001+01:00

- westchnął na oko dwunastoletni wół, patrząc na scenę bożonarodzeniowej stajenki na wczorajszych jasełkach.
- Noooo... - przeciągle odpowiedział osioł - nooo...

Chłopaki pewnie myśleli o tym, co dalej w scenariuszu, dziecko obok oznajmiło gromko "O! Wieziątka", publiczność zamyśliła się nad cudem Bożego Narodzenia, ale nikt oprócz mnie nie dostrzegł małego-wielkiego cudku. Otóż kilka chwil wcześniej z dużą dozą niepewności zgodziłam się na propozycję dwóch około dziesięciolatek, które robiąc miejsce w pierwszym rzędzie zarządziły: "Pani da ją tutaj". Dać Mrówę do pierwszego rzędu oznaczało bowiem stracić nad nią bezpośrednią kontrolę, rzucić sąsiadów na pastwę kiwającej się, ściskającej Bogu ducha winne dzieci panny Hyde... Zamarłam, przez głowę przeleciało tysiąc obaw, ale zarządzenie było jasne. Pani ją da. No to pani dała. A cóż ona? Wzór przedszkolaka! Siedziała jak trusia, łapki w małdrzyk, buzia w ciup, zapatrzona w przedstawienie. Dopiero pod koniec zdarzyła się próba ciągnięcia za rękę sąsiada i kiwania się, ale udało mi się szybko zareagować... Pół godziny siedziała wśród nieznanych sobie dzieci i - z małym wybrykiem - zachowywała się jak należy. To jest, proszę Państwa, cud nad cudy z truskawkami! Dziękuję Wam, nieznane dziewczynki :)

Dla francuskojęzycznych

2012-01-20T22:00:00.002+01:00

Długie, z lekka częstochowskie i mocno sentymentalne, ale (niestety) prawdziwe.

Podsumowanie roku 2011

2012-01-13T23:36:00.000+01:00

następuje z opóźnieniem, za które bardzo Was, kochani czytelnicy, przepraszam. Spróbuję porównać, czego nauczyła się Elcia na przestrzeni ostatnich dwóch lat. Proszę pamiętać, że ona wszelkie umiejętności nabywa bardzo, bardzo powoli - o wiele wolniej niż przewidują podręczniki obsługi małego dziecka. Niedługo na torcie pojawi się sześć świeczek, a mentalny torcik nie dobija jeszcze do trójki. Tym niemniej Ela idzie naprzód a każdy jej mały kroczek dostarcza nam wielu radości :)

Oto stan na koniec grudnia lat:
2009: Ela sprawnie chodzi za jedną rączkę.
2010: chodzi sama wyłącznie po twardym i gładkim podłożu.
2011: chodzi sama po różnych podłożach (podłoga, dywan, asfalt, płytki chodnikowe), choć po miękkich (trawa, piasek) jeszcze niepewnie. Chodzi coraz szybciej, ale boi się zmian podłoża. Zdarza się, że na na spacerze puszcza rękę dorosłego wyraźnie sygnalizując "ja sama". Wchodzi i schodzi ze schodów trzymając się poręczy, ściany albo za rękę. Umie tupać (tupie też na polecenie "podskocz") i - z oparciem - stanąć na jednej nodze.

2009: nauczyła się pedałować na trójkołowcu.
2010: umie pedałować, kierować i hamować na dwukołowcu z bocznymi kółkami.
2011: doskonali te umiejętności, ale nie pojawiło się nic nowego ani spektakularnego. Stopy nadal muszą być unieruchomione za pomocą pasków na pedałach i cały czas trzeba rowerzysty pilnować.

2009: potrafi wchodzić i schodzić z krzeseł, kanap i foteli oraz huśtawek i tp. sprzętów bez żadnej pomocy.
2010: przy w/w czynnościach stara się przyjąć pozycję w miarę bezpieczną.
2011: w/w doskonali oraz uczy się samodzielnie huśtać - na razie trzeba cały czas komenderować "nogi do przodu - do tyłu - do przodu - do tyłu -..." - z tą pomocą Ela ładnie się huśta, bez niej jest ciężko.

2009: przestała łapać, ściskać i szczypać dzieci - uczy się z nimi bawić
2010: poprzednie zdanie anulowane - Ela nadal dąży do silnego ściskania dzieci.
grudzień 2011: W dziedzinie stosunków społecznych był to najgorszy, najtrudniejszy, po prostu koszmarny rok. Ela na widok dzieci niezwykle często "wpadała w trans": trzęsla się, kiwała, gdyby jej pozwolić doprowadzałaby się do hiperwentylacji. Mocno łapała i ściskała dzieci. Nie dążyła do zabawy z nimi - traktowała je jak przedmioty - obiekty do oglądania, obmacania i źrodło silnych autostymulacji. Mimo, że pilnowana wielokrotnie doprowadzała do nieprzyjemnych (a nawet niebezpiecznych) sytuacji. Ma na koncie ugryzienia, popychania, ciagnięcia za wlosy, za ręce... Jestem głęboko wdzięczna rodzicom i pracownikom, którzy nigdy nie wywiesili przed przedszkolem transparentu "Elich go home!", podczas gdy my bez większych efektów mnożyliśmy próby naprawy problemu - masaże, dociski, nieusatnne bycie 'cieniem' Eli ... Ostatnio dodaliśmy Eli dwie terapie - wygaszanie przetrwałych odruchów (masaże i ćwiczenia) oraz dogoterapię, z nadzieją, że może może.... I....

9-13 styczeń 2012: pierwszy (po świętach i chorobie) tydzień przedszkola - Ela nie ta sama. Spokojniejsza. Nie rzuca się na dzieci. Nie wpada w transy. Przez tydzień żadnej negatywnej uwagi. To fakt - sama widzę tę zmianę, gdy Ela przebywa w "przestrzeni publicznej". Jeszcze nie chce mi się wierzyć....

I jeszcze krótko o innych wielkich drobiazgach: Ela przestała bać się wody i pokochała basen, doskonali umiejetności samoobsługowe (ubieranie, mycie, jedzenie), słucha długich bajek, które każe sobie czytać, nauczyła się poslugiwać myszą komputerową, umie włączyć przegladarkę internetową i ulubione gry, umie posmarować kanapkę.

Per aspera ad astra...
Kiedy staram się ogarnąć myślą ludzi, dzięki którym Ela robi postępy a my nie upadamy na duchu, widzę wielki tłum lekarzy, rehabilitantów, psychologów, pedagogów, logopedów, pracowników przedszkola, krewnych, przyjaciół i znajomych królika, a także wielu darczyńców i tych, którzy przekazali na rehabilitację Eli swój 1% finansując tym samym wiele kosztownych zabiegów rehabilitacyjnych. To dopiero cud!
Bardzo Wam dziekujemy!

"Nie ma miłości bardziej uczciwej...

2012-01-11T22:19:00.002+01:00

niż miłość do jedzenia" - Elusia ochoczo przytakuje tej tezie G.B.Shawa. Lubi przesiadywać w kuchni, lubi jeść, gotować naprawdę i na niby i w taki sposób ćwiczyć orientację w sytuacjach dnia codziennego, samodzielność i małą motorykę. A kto by się przejmował krajobrazem po bitwie!

Babičko, sekaná mňam!

I co tam?

Naše první linecké

Obwieszona piernikami choinka w rzeczywistości wygladała dużo ładniej

Dzisiejsza kolacja
-> na tym zdjęciu chodzi o to, że Ela nauczyła się samodzielnie smarować kromki ;-)

Smacznego :)

Bałwanek ma na głowie...

2012-01-09T21:48:00.000+01:00

....tylko cztery nakrycia. Oto one:

Autorką najdokładniejszej odpowiedzi jest zatem Pinkcake, autorka wielce oryginalnego bloga kulinarnego Trochę inna cukiernia. Gratulujemy! Nagrodę w postaci paczuszki noworocznych słodkości prześlemy pocztą - bardzo proszę o kontakt :)

Eliščiny nové obrazy

2012-01-06T23:49:00.001+01:00

Tatínek poslední dobou píše ostudně málo, ale to víte, pořád mi do toho něco leze... Pokusím se to dnes vynahradit tím, že s Elou opublikujeme její dva nejnovější obrázky. Eliška nikdy nebyla nadšeným malířem, možná i proto v tomto oboru nijak zvlášť nevyniká. Ale na těch dnešních kresbách je přece jen vidět pokrok: zatímco dřív obrázek většinou spočíval jen v jednom typu kresby (např. jen tahy rukou sem a tam), nyní vidíme tři "techniky" najednou: kreslení rovných čar, kolečka a teček. A zde tedy, co naše dcerka vytvořila poté, co jsem jí řekl nejprve "Namaluj tatínka" a potom "Namaluj maminku"!n, kkjvj ,ůmb k
)úuuo hnbhnnhbnbyn§

bhhzjuzzzzz

(Závěr textu napsala Ela osobně :)

Hop hop! Swiąteczny konkurs...

2011-12-29T11:36:00.001+01:00

.... trwa :) Zapraszamy do udzialu (post poniżej). Na autora najdokładniejszej odpowiedzi czeka nagroda! :)))) Prosimy wpisywać odpowiedzi w komentarzu.

Ostatnie dni...

2011-12-27T22:09:00.001+01:00

nie są łatwe, przepraszam za lakoniczne posty. Elka zapodała sobie na Święta prezencik w postaci "początkowej fazy zapalenia oskrzeli", jak ujęła to pani doktor na pogotowiu, gdzie trafiliśmy w końcu wczoraj po nierównej walce z bakcylami, gwiżdżącymi na czosnek, cebulę oraz inne sambukole i waporuby. Antybol wziął towarzystwo za łeb i krasnal już mniej kaszle, ale zobaczymy jeszcze, bo do tej pory największe bakcylskie imprezy zaczynały się po północy. Ciekawe dlaczego nie potrafię słodko się uśmiechać i w pełnym chill oucie powiedzieć sobie kocham Cię życie? Ach jo! (tylko Krecik może nas uratować...)

A poza tym jest fajnie. Dzięki feriom możemy podjąć walkę nie tylko z nieproszonymi mikrogośćmi ale i z trudnymi zachowaniami mademoiselle. Nasz Jekyll i Hyde jak zwykle w szczytowej formie - tu mądrusia zalicza kolejne stopnie informatycznego wtajemniczenia opanowując technikę "przenieś i upuść" wykazując się sobie tylko właściwym poczuciem humoru (dowód poniżej), z przejęciem śledzi długie bajki i poprawnie odpowiada na pytania o ich treść (wskazuje na obrazkach), coraz lepiej naśladuje układane wzory i robi inne tego typu postępy - więc co na to Hyde? Wredna małpa nie tylko mnoży Elusiowe autostymulacje (kiwanie się i hiperwentylacja) i stereotypie (zabawy wyłącznie w jeden, zawsze taki sam sposób) ale usiłuje wziąć nas podstępem. Wyjaśnię po ludzku: Elusiowa autostymulacja występuje od dawna, a ostatnio najczęściej polega na kiwaniu się nad wciąż tą samą książeczką, np. Rzepką. Albo na połączonym z przyspieszonym oddechem trzęsieniu się na widok czegoś, co budzi w niej emocje (cokolwiek). Zauważaliśmy do tej pory, że po pierwsze - autostymulacje wymagały czynnika zewnętrznego (a więc zabranie go dawało możliwość zakończenia tego typu zachowania), a po drugie - że Ela łatwo pozwalała na zmianę aktywności. A co widzimy w ostatnich dniach? Przedwczoraj "stymulatorem" okazała się własna rączka - Ela splotła paluszki i kiwała się do nich (no, nie utniemy...), wczoraj starała się wejść w trans idąc za mną i wpatrując w moje buty - wypychała mnie do przodu i gapiąc na moje stopy, idąc chciała się trząść (nie dałam się....). Również zaczęła odganiać osobę, która chce wyrwać ją z "transu", uderzać... Co z tym? Na razie widzimy jedno rozwiązanie - cały czas (gdy nie śpi), musimy organizować jej zajęcia, pilnując uwagi i dostarczając nowych wyzwań, starając się nie dopuszczać do głosu perfidnej Hyde.

A tu optymistyczny załącznik - pierwsze samodzielne drag and drop mademoiselle Jokes:

A teraz pytanie konkursowe: co ma na głowie bałwan? :-)

"Wesołą nowinę bracia słuchajcie...

2011-12-26T11:17:00.001+01:00

... Niebieską Dziecinę ze mną witajcie"

A już w zdrowiu czy w chorobie niech wszystkim nam będzie nam radośnie, spokojnie i świątecznie słodko!

Narození Páně, Mistr vyšebrodského oltáře, kolem 1350, Česká republika

"Krok po kroczku, najpiękniejsze w całym roczku....

2011-12-22T19:18:00.003+01:00

idą Święta" , że się posłużę klasykiem Trójki. W wirze przygotowań życzymy Wam samych radosnych przedświątecznych chwil, takich jak poniżej:

Na dlouhé trati

2011-12-11T19:36:00.005+01:00

Zase jsem dlouho nepsal - dřív jsem se mohl vymlouvat na to, že Eliška byla nemocná, ale teď je Ela už víc než měsíc zdravá! Z toho máme samozřejmě velkou radost. Že by letní pobyt u moře přece jen fungoval? Zato tatínek je jak lazar - nejdřív ho bolelo několikrát po sobě v krku, teď zase rameno :( Možná i proto píše míň, než by teoreticky mohl. Kromě toho, že je Eliška zdravá, taky dělá různé pokroky, ale o tom tady už vesměs psala maminka - hlavně mám na mysli to, že se naučila ovládat počítačovou myš a některé programy s hrami pro malé děti. To je potěšitelné - už méně potěšitelné je ovšem to, že ony hry nevyužívá moc tvůrčím způsobem, často hraje pořád dokola jedno a to samé, dokud ji nenavedeme na něco jiného. Také se nám zdá, že Ela opět jakoby víc rozumí, co se jí říká, i na takové už složitější promluvy často adekvátně reaguje. Bohužel zároveň přetrvávají staré bolesti - hlavně kývání a taky kousání, štípání a tahání dětí. Dokonce se nám zdá, jakoby to poslední dobou zesílilo. I když možná jde spíš o to, že se celkově Eliščino chování komplikuje: na jedné straně jakoby víc rozumí, na druhé straně víc prosazuje svoji vůli - naučila se mě teď velice vehementně tahat za ruku, kdykoli něco chce, velmi často ukazuje gesto "konec", a to i tehdy, kdy ve skutečnosti skončit nechce (příklad: začne jíst večeři, za chvíli ukazuje "konec" a za další chvíli dál jí). Takže se snažíme zorientovat v nové situaci a nějak na ni zareagovat. Člověk si v takových momentech teprve uvědomí, jak moc je výchova Ely během na velmi, velmi dlouhou trať...

P.S. Nicméně protože nic není jen černé ani jen bílé, tak například včera jsme byli na koňoterapii a Eliška - už po druhé v řadě - byla totálně vzorná: koníčka netahala za hřívu, neštípala (tedy - skoro), pěkně ho hladila a poslouchala paní terapeutku. Těžké je vyznat se v duši našeho dítěte!

Lustereczko powiedz przecie...

2011-12-07T14:39:00.001+01:00

Wracam dziś z krasnalem z przedszkola, zimno niby nie jest, ale kurtka, czapka i szalik wiadomo, obowiązkowe. Po drodze wstąpiłyśmy do spożywaczaka, więc mamy jeszcze torby. Wchodzimy do domu, mała sroczka jak zawsze gna przed lustro, ja mówię: "Elcia rozbieraj się, pani Kasia (logopeda) zaraz przyjdzie" i idę do kuchni (kto zna, wie, że daleko nie mam), odkładam siaty, ile mi to zajęło? Dziesięć sekund? No może wyjęłam z siatki jakiś produkt - to piętnaście? Wracam, a tu przed lustrem stoi moja sroczka w samym swetrze, kurtka na ziemi, na niej w artystycznym nieładzie szalik i czapka, właścicielka powyższego kryguje się przed własnym odbiciem a z głębin tradycji płynie: "lustereczko powiedz przecie, kto jest najpiękniejszy na świecie". Dla wzmocnienia wrażenia dodam szczegóły techniczne: kurtka jest na zamek błyskawiczny a czapka wiązana pod brodą. Mała rzecz a cieszy :)

Kiermasz na Stromej

2011-12-04T20:19:00.000+01:00

Przepraszam za cytowanie samej siebie, ale rok temu pisałam, że „gdyby gorące serca dzieci, nauczycieli i przyjaciół szkoły DONA mogły topić śniegi to zaręczam, że ZIKiT nie miałby co robić nie tylko dziś, ale do końca zimy i to w całej Małopolsce, a nie tylko w Krakowie...”. I powiedzcie, że nie miałam racji! Toż w tym roku nawet mały płateczek śniegu jeszcze nie spadł! Na wczorajszym kiermaszu było jak zawsze kolorowo, ciepło i serdecznie. Widok różnobarwnych ozdób i świątecznych dekoracji cieszył oko, do ucha sączyła się muzyczka i miłe słowa pogawędki, węch i smak delektowały się przepysznymi wypiekami i tylko równowaga nie bardzo miała zajęcie, choć chodzenie po - nomen omen - dość stromych schodach to dla Elki tradycyjna już rozrywka. Ja jak zawsze podziwiałam ogromną liczbę prac na kiermaszu, urocze wyroby, których nie powstydziłby się żaden zawodowy dekorator, pomysłowość i pracowitość wykonawców, zapał, z którym tak wielka grupa ludzi poświęca swój czas, siły i umiejętności na pomoc innym. Podziwiam wielkoduszność i prostotę, z jaką organizatorzy podchodzą do sprawy, niezwykły talent Ludki, która potrafi wyczarować coś z niczego i swoim zapałem zarazić cały krąg krewnych i znajomych królika. Podziwiam dyrekcję i wychowawców szkoły, którzy uczą dzieci, że tylko sobą człowiek żyje…

Dochód z kiermaszu zostanie przeznaczony na wsparcie leczenia i rehabilitacji brzeskich pięcioraczków i naszej Elusi. Dziękujemy!

A u Ludki można zobaczyć zdjęcia z kiermaszu.

Jekyll i Hyde powraca(ją)

2011-11-30T20:09:00.002+01:00

Nie tylko znawcy literatury anglosaskiej ale i uważni czytelnicy opisu Elusiowych przygód wiedzą kim są Jekyll i Hyde, szczególnie w wydaniu mademoiselle Jokes...

Jekyll triumfuje - samodzielnie obsługuje komputer posługując się prawdziwą, w żaden sposób nie dostosowaną myszą. Ledwie przed miesiącem pozbyliśmy się switcha, bo krasnal nauczył się klikać i przesuwać mysz, a tu nagle okazuje się, że nie tylko obsługa obu przycisków i kółka to łatwizna dla noworodków, ale przeglądarka internetowa zaczyna mieć coraz mniej tajemnic. Hm. A na deser prawie samodzielnie wyciśnięty sok owocowy. Mniam!

Super, nie?

Ale gdzie by tam Hyde dała za wygraną... ona tylko patrzy jak oddać wet za wet. Nasiliły się problemy w przedszkolu: coraz więcej stereotypii ruchowych (kiwania się, które zresztą trochę widać na drugim filmie przy komputerze), spazmatycznych skurczy, brak zainteresowania zabawkami, bardzo nasilone próby ściskania i łapania dzieci, a wczoraj ugryzła dwoje dzieci :( Do tego nieustannie rączki w buzi - czasem nawet obie naraz... katastrofa... I nikt nie umie znaleźć drogi do tych wariacji Hyde... Dlaczego tak robi i jak jej pomóc zachowywać się w cywilizowany sposób... Wpadamy raz po raz na jakieś tropy - kontynuujemy masaże, dociski, kontrolujemy jej zachowania w obecności dzieci, inicjujemy zabawy - i jak na razie każda droga kończy się ścianą, że tylko łbem walić... Kolejną iskierkę nadziei budzi nowy pomysł pań w przedszkolu - wideotrening. Pani Kasia będzie na wideo nagrywać trudne zachowania Eli, po to, żeby fachowcy mogli zobaczyć to na spokojnie, bez obecności słodkiego gryzonia i znaleźć jakąś prawidłowość i środek zaradczy. Jedno nagranie już się odbyło, kolejne jutro. Oby się udało coś znaleźć!

Merci!

2011-11-15T20:35:00.001+01:00

Dziś wpłynęły na Elusiowe konto w fundacji wpłaty z 1% za rok 2010.

Bardzo, bardzo dziękujemy!

Nie możemy podziękować każdemu osobiście, bo fundacja udostępnia nam tylko nazwy urzędów skarbowych. Stąd wiemy, że o Eluni pamiętali podatnicy rozliczający się w Bochni, Bystrzycy Kłodzkiej, Gdańsku, Grodzisku Mazowieckim, Jarosławiu, Katowicach, Kędzierzynie-Koźlu, Kętrzynie, Kielcach, Krakowie, Legnicy, Lesznie, Myślenicach, Nowym Targu, Oleśnicy, Olkuszu, Oławie, Opolu, Piotrkowie Trybunalskim, Poznaniu, Proszowicach, Puławach, Rybniku, Rzeszowie, Skierniewicach, Stalowej Woli, Szczecinku, Wałbrzychu, Warszawie, Wieliczce, Wołowie, Wrocławiu i Żarach.

Kochani darczyńcy!

Serdecznie Wam dziękujemy za te serdeczne pity! To Wy w ubiegłym roku sfinansowaliście Eli całoroczną, systematyczną terapię metodą Tomatisa, hipoterapię, intensywny turnus rehabilitacyjny, fizjoterapię w domu oraz wiele pomocy edukacyjnych. Z Waszych darów finansowaliśmy całe cykle zajęć logopedycznych. To takie niby nic – kilka literek w stosownej rubryce – a przecież Wasz gest pomógł Elci rozwinąć samodzielność, lepiej rozumieć otaczającą rzeczywistość i komunikować swoje potrzeby. Mikołaj z Aniołkiem nie potrafiliby lepiej :) Czy czujecie ile zdziałaliście?

Przy okazji wpadnijcie do nas na kawę, ciacho i wspólne świętowanie każdego kroku Maleństwa w lepszą przyszłość.

Otrzymany dziś 1% przeznaczymy na kontynuację zajęć terapeutycznych.

Tatínek už také bloguje

2011-11-12T16:24:00.003+01:00

Dnes tedy začínám psát na našem blogu i já, Eliščin tatínek. Máme tento týden delší víkend, protože pátek jedenáctého byl svátek, a tak jsme se dnes s našimi slovenskými kamarády vypravili do leteckého muzea tady v Krakově. Mysleli jsme si, že budeme pěkně pod střechou, ale ukázalo se, že většina expozice je pod širým nebem. Naštěstí bylo aspoň docela slunečno. A nyní dvě fotky:

Damiánek, Eliška a já, v pozadí dva bombardéry Il-28.

Eliška s Damiánkem pózují před Jakem-40.

Panienka z pensji

2011-11-06T20:14:00.000+01:00

Dziś rano mademoiselle pożarła czekoladowego lizaka, odłożyła patyczek na stół, po czym zaraz zerknęła nań krytycznym okiem, wzięła w łapkę, pomaszerowała do zlewu, otworzyła drzwi szafki i - cały czas na oczach zdumionych rodziców - rezolutnie wyrzuciła patyczek do kosza. Żadne z nas żadnym słowem ani gestem nie zachęcało jej do tego.

Na kolację była sałatka z kaszy i dodatków - jedno z ulubionych dań maleństwa. W takich okolicznościach miss elegancji zwykle ignoruje istnienie małych miseczek czy talerzy i usiłuje jeść prosto z salaterki. A dziś nie. Znów bez rodzicielskiego kazania wzięła łyżkę, nałożyła sobie do miseczki i zadowolona czekała na efekt. Efekt był. Rodzicom mianowicie opadły szczęki :-)

Oczywiście, że powyższe zachowania ćwiczymy od dawna. Ale dziś mikrus pierwszy raz wykazał się inicjatywą. Kwiaty i wiwaty!

Nowe życie :)

2011-11-04T23:07:00.000+01:00

Oj, pobiliśmy rekord milczenia… Powrót do roboty na pełny etat nie ułatwił mi zadania, a tu jeszcze problemy z onecką republiką – od długiego czasu nie udaje się nam nic opublikować na stronie Eli, więc idziemy na łatwiznę i zaczynamy nowe życie na Blogerze. Witajcie w świecie Eli!

Dziś o fajnym programiku, który ostatnio umila Elusi ćwiczenia logopedyczne. Programik dla Czechów i czechofilów, ale także Polchów i Czelaków – do tej ostatniej kategorii zalicza się przecież nasze dziecię pogranicza. Cudowny ołomuniecki Méďa jest bowiem po czesku. Napisany specjalnie dla dzieci niepełnosprawnych nie zawiera żadnych niepotrzebnych elementów (teł czy innych zakłócaczy) a pozwala ćwiczyć logiczne myślenie, analizę i syntezę wzrokową, słownictwo itp. itd. Mademoiselle korzysta, albowiem (tadam! tadam!) od mniej więcej dwóch tygodni umie posługiwać się normalną myszką komputerową! Wobec tego chętnie oddamy potrzebującemu switch – prosimy o kontakt.